X
تبلیغات
رایتل

لحظه های ناب

درآن سوی شب وروز چه قلب های بزرگی که می تپند هنوز
سه‌شنبه 5 بهمن‌ماه سال 1389

یک مرد

تمام مدت تو مترو فکر کرد.همه چی تو سرش دور می زد.خسته بود.از بلندگو اعلام شد:هفت تیر،واو دوباره غرق افکارش شده بود.همیشه سعی داشت همه را راضی نگه دارد.وانگار که خودش را سال ها پیش جایی گذاشته بود و الان شده بود بانک خونه وتازه هیچکس هم از او راضی نبود.بچه ها هر روز خواسته های جدید داشتند.وهمسرش ،خیلی برای همه جز او ،زحمت می کشید.وانگار که با او پدر کشتگی داشت.حتی دیگه این روزا تقاضاهایش را هم طلبکارانه از او می خواست.خودش بارها شنیده بود که به دوستانش می گفت که حیف شده.وزندگیش را باخته.واوهر چه مرور می کرد می دید که تا توانسته بوده سعی کرده حداقل بخش بزرگی از خواسته های انان را برآورده کنه.دیده که اینروز ها وقتی بر می گرده از این همه بی مهری یخ می زنه.امشب داشت تصمیم می گرفت که از مترو که بیرون آمد کمی یللی بزنه ودیرتر بره خونه.موبایلش زنگ زد وچهره ی شیرین دخترش روی صفحه دیده می شد نمی خواست جواب بدهد.گوشی را خاموش کرد و باز هم فکر کرد.وفکر کرد وچرخ زیرین آسیا بودن تا کی؟دیده نشدن تا کی؟او هنوز هم بعد از این همه سال نیاز به دوست داشته شدن دارد.بلندگو اعلام ایستگاه قیطریه را که کرد آه از نهادش بلند شد ،چند ایستگاه رد شده بود او ماشینش را در حقانی پارک می کرد.پیاده شد و دو باره مسیر برگشت را تا حقانی آمد.از ساختمان که بیرون زد هوا خیلی سرد بود.سوار ماشینش شد و راه افتاد.با خودش گفت حالا کجا برم؟اصلا چرا گوشی را خاموش کردم.خوب عیبی ندارد آنها هم مرا دوست دارند.من اشتباه می کنم.بازهم باید سعی کرد.همه همینطور زندگی می کنند.ای بابا گل می خرم می رم خونه .من امشب چمه؟گوشی را روشن کرد.پشت سر هم زنگ خورد:میایی خونه سر راه ماست بخر،بابا میایی خونه سر راه چیپس بخر،میایی خونه...واو دید که ماشین انجام وظیفه شده و سال ها پیش خودشو یه جایی جا گذاشته.

نظرات (23)
نام :
ایمیل : [پنهان می ماند]
وب/وبلاگ :
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
سه‌شنبه 5 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 00:40
+ فرخ
سلام ... دوست عزیزیدارم به اسم رضا که از من ۱۰ سال بزرگتره و دقیقا همین بلاها رو سرش در میارن .
توقعات مادرزنش هم بیشتر از همه است! دلم همیشه براش میسوزه !! خودش به زندانی شدن در حصار خواسته های اونها
عادت کرده ... مثل پرندگان قفسی !! حیف!
امتیاز: 0 0
پاسخ:
ببین سر تو که بندازی پایین همه بهت زور می گن .حالا چه زن باشی چه مرد.حق گرفتنی است.از زن ذلیلی و مرد ذلیلی بیزارم.دوستت از اول وا داده.دیگه الان نمیتونه حرفی بزنه .مگر بخواد قید همه چیز را بزنه.باور می کنی زن خودش هم که او را تحت فشار گذاشته از اینهمه مظلومی بدش میاد!!!!!!!!!ما زن ها از مردان ضعیف بدمان میاید.البته مقصودم این نیست که زور بگوید ولی هر انسانی یک جایی باید بگوید ،نه ،من این را دوست ندارم،یا دارم
سه‌شنبه 5 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 03:32
+ حسین.ر
مطلب جالبی بود / ممنون که سر زدی/ خدا حفظت کنه/

خوب کاری کردی دق و دلیت رو خالی کردی
امتیاز: 0 0
سه‌شنبه 5 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 09:57
+ آزاد
چه حس زیبایی به آدم منتقل می کند این نوشته . درد مشترک خیلی هاست . دیده نشدن در عاطفه ها و تبدیل شدن شدن به ماشین انجام وظیفه .
متاسفانه در جامعه ما هنوز معنا و مفهوم زندگی درست تعریف نشده است . در زندگی امروز همه دور هم جمعند اما هر کس در تنهایی خود غوطه ور است .
جالب بود
امتیاز: 0 0
پاسخ:
می دونی من یک زنم و همیشه از فشارهایی که به عنوان جنسیتم به من وارد می شود شاکی ام.ولی واقعا و واقعا گاهی از جنس خودم هم شاکی ام که همه چیز را در مدار خودش می بیندو هیچگاه فکر نمی کند که مردش هم انسان است،خسته می شود. و او ماشین نیست که بارها روی دوشش باشد.نوشته ی من علیه زن نیست.گزارش دردناکی از نادیده گرفته شدن انسانی به نام مرد است.دوستان همجنسم ادعای فمنیستی می کنند و من به آن ها می گویم فمنیست یعنی محترم دانستن انسان،نه ضد مرد بودن.من که اصلا نمی تونم ضد مرد باشم.
سه‌شنبه 5 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 12:36
+ ققنوس خیس
سلام ویس عزیز
ققنوس خیس ، نوشته ی کسی نیست ... یعنی من این اسم رو از جایی بر نداشتم ، این اسم منحصر به فرد وبلاگ خودمه :)
..................
ما همیشه مشغول گول زدن خودمونیم !!!
....
در ضمن آپ کردم ... بعد از اینکه کامنت شما رو خوندم ...
امتیاز: 0 0
پاسخ:
باشه الان میام.
سه‌شنبه 5 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 21:29
+ میلاد
این همون قضیه نون شبه که تو مطلبم بودا ویس عزیز!!
خوشحالم که یه خانوم چنین متنی نوشته!
اگه ما بنویسیم میگن....
امتیاز: 0 0
پاسخ:
راست می گی حالا ببین از طرف جنس خودم زیر فشار قرار خواهم گرفت ،که ای بابا این مردا چه وچه ولی من نیک بین هستم.نه اینکه همه را خوب می بینم ،نه،سعی می کنم درست ببینم.
چهارشنبه 6 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 00:10
+ کوروش
این جا کجاست؟
می خواهم قبل از مرگم باز گردم و خود را بردارم
چقدر زیبا

امتیاز: 0 0
پاسخ:
دوست خوبم.هر کسی دوست دارد ،مخصوصا در ایران،قدرت زندگی را دست خودش بگیرد.درست همینجاست که زندگی به میدان جنگ و کشمکش تبدیل می شود.چرا زندگی های ایرانی همه بوی نا می دهد.همه تنها هستند در حالیکه اطرافشان پراست.من فکر می کنم چون معنی زندگی مشترک را تملک بلا منازعه ی طرف مقابل می دانند وبالاخره یک نفر در این تملک پیروز می شود.درست همینجا تیر خلاص به ان زندگی خورده شده است.
چهارشنبه 6 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 06:50
+ حسین.ر
خیلی زیبا نوشتی /واقعیت هم غیر این نیست /نازنین/ تازه این ادم خوبه که فدرت خرید مایحتاج خوانواده اش رو داره

ار اینکه به من هم سر زذید ممنون با یک طنز از فوتبال در خدمتم /فوتبالی هستی که؟
امتیاز: 0 0
پاسخ:
باور کن من منظورم مظلوم نشان دادن مر دها نیست.می خواهم بگویم :بیایید یکدیگر را ببینیم.دیدن کسی که کنارش زندگی می کنیم.غصه ها و شادی هایش را بشناسیم.از دوستم که ازدواج کرده بود پرسیدم شوهرت چه رنگی را دوست دارد؟گفت نمی دانم.چه عطری؟نمی دانم.چه فیلمی ؟نمی دانم.و...همینطور از آقایان اگر بپرسی همین جواب ها را می دهند.من نمی دانم چرا ما به زور زیر یک سقف می مانیم؟
چهارشنبه 6 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 13:12
+ مستی
سلام و ادب
مطلب زیبایی بود در وصف برخی و نه همه ی مردان سرزمین ما!

پیروز باشی
امتیاز: 0 0
پاسخ:
حتما همینطور است.نه همه ی مردان خوبند.ونه همه ی زنان.همه چیز نسبی است.
چهارشنبه 6 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 21:43
+ معلمی از جنس پاییز
سلام دوست بزرگوارم
شب بخیر
خوشحالم با وبلاگ خوبتون آشنا شدم
خوندم نوشته زیباتون را و متاثر شدم
تاثرم بابت اینه که میدونیم رفتارمون و واکنش هامون به اطرافیان اشتباهه ولی اراده تغییر را در خود نداریم
بدانی ضعف کجاست و اصلاح نکنی زیبنده نیست
امتیاز: 0 0
پاسخ:
سلام دوست خوبم.نوشته هایتان را در وبلاگ آفتاب مهربان می خواندم.زیبا بود خوشحالم که به من سر زدید.حتما میام و می خونمتون.
پنج‌شنبه 7 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 00:20
+ فرخ
بله زنها از مردهای قوی خوششون میاد!!
درسته . عالی بود!!
امتیاز: 0 0
پاسخ:
بشتر قدرت فکری منظورم است.
پنج‌شنبه 7 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 02:53
+ کوروش
ممنونم ویس عزیز
چقدر زیبا پاسخ
این درد گویا به درازای تاریخ سابقه دارد
سعدی می گوید
من در میان جمعمم و دلم جای دیگراست

امتیاز: 0 0
پاسخ:
سلام .حس غربت و تنهایی در نهاد انسان است که حتی تعابیر عرفانی هم دارد.ولی نا دیده گرفته شدن خیلی تحقیر آمیزه.که فکر کنم همه کم و زیاد مزه اش را چشیدیم.البته جسارت نکرده باشم.
پنج‌شنبه 7 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 15:25
+ آفتاب
سلام ویس عزیزم
خوبی نازنین ؟
اینکه مردها در بعضی از زندگی ها میشوند سنگ زیرین آسیا درسته ...در این مواقع هست که احتیاج پیدا می کنند به مرحم برای آرامش روحی چون گاهی انقدر فشار زندگی به آنها آسیب میزند که واقعا کم میارند ...اما نقطه مقابل اون هم هست زنان خانه داری که از صبح تا شب تنها کارشان رسیدگی به امور منزل و خانواده است و احساس می کنند فسیل شدند در خانه ...
وقتی دو طرف زمانی که زندگی دچار بحرا ن میشود دست به دست هم بدهند تا با درک کردن یکدیگر کمک کنند تا هیچ کدام از اعضا ء خانواده آسیب نبینند خیلی راحت می توانند مسائل را حل کنند اما اگر به داد این مشکل نرسند تلنباری از فشار و غصه روی هم می ماند که درست کردن آن هم نیاز به زمان
طو لانی دارد که متاسفانه در جامعه ما بسیار زیاد شده !
گاهی خسارت این پدیده جبرانش بسیار مشکل میشود ...
دوست داشتم بیشتر می نوشتم ولی از حوصله ات خارج میشه !
مرسی از پست بسیار عالیت
امتیاز: 0 0
پاسخ:
سلام آفتاب مهربون.دقیقا حرفایی زدی که من هم قبول دارم.در ضمن من حوصله نوشته هایت را بسیار دارم.هر چقدر هم طولانی باشد.
جمعه 8 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 02:01
+ فرخ
مردان مطیع و بله قربان گو مورد توجه زنها نیستند !!
مرد باید گاهی دادوبیداد بکنه و خونه رو به هم بریزه تا زمینه های جدیدی برای دلدادگی بیشترزن به وجود بیاد . مردها باید مدافع زنهاشون باشند و برای زن شون گاهی دعوا کنند11
زنها از این اتفاق ظاهرا ممکنه برنجند ... اما در ته دلشون قند اآب میکنند! این حرفها حاصل سالها تجربه و فضولی در کار خانواده هاست. امیدوارم این مطالب رو به شوخی نگیری
امتیاز: 0 0
پاسخ:
انسان بله قربان گو ومطیع را کسی دوست ندارد.مگر بخواهد از او نفعی ببرد.زن هم نباید بله قربان بگوید.مگر دوران برده داریست؟منکه به هیچکس بله قربان نمی گویم.هر کی می خواد باشه.عصبانیم.
جمعه 8 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 14:28
+ بی یار
فهمیدمش...

پیروز باشی
امتیاز: 0 0
پاسخ:
جمعه 8 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 18:30
+ فرخ
گمان نمیکنی که من هم یکی از همان آدمهای
بله قربان گو باشم!!؟؟
امتیاز: 0 0
پاسخ:
هرگزززززززززززززززززززززززززز.
جمعه 8 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 20:46
+ نون
وای...چقدر هوس ماست و چیپس کردم!
امتیاز: 0 0
پاسخ:
به بابات تلفن بزن.
جمعه 8 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 21:05
+ کوروش
بازگشتم تا با زهم بفهمم انچه را که شاید چون گوشی ام را خاموش کرده بودم .انتن نداده بود

امتیاز: 0 0
پاسخ:
شاید احتیاج به فهمیدن نیست.لیست را تحویل بگیر و بعد اجناس خواسته شده را تحویل بده.
جمعه 8 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 21:59
+ معلمی از جنس پاییز
سکوت که می کنی
چشم هایم برهم خوردن زبان ِ احساست را می شنود
هرگز نمی توانی
با سکوت برانی ام
من کتاب نیستم
که با نخواندن تمام ام کنی
من همزاد اهورایی ِ توام
من همه توام
سکوت که می کنی
بهتر می خوانمت
سکوت ... کن
حرف های نگاه را بهتر می شنوم
چشم های من به نگاه ِ تو
خو کرده است ...
سکوت کن
اما
نگاهت را از من دریغ مدار .
امتیاز: 0 0
پاسخ:
گوش کن با لب خاموش سخن می گویم/پاسخم گو به نگاهی که میان من و توست
جمعه 8 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 22:01
+ معلمی از جنس پاییز
سلام دوست بزرگوارم
شبت زیبا
ممنونم از حضور مهربانانه شما
بسیار سپاسگزارم که تشریف آوردید و با دقت مطالبم را خوندید
ازکامنتهای ارزندتون ممنونم
از بابت لینک هم سپاسگزارم منم با افتخار شما را لینک کردم
امتیاز: 0 0
پاسخ:
ممنون.خوشحالم که یک دریچه ی دیگر به رویم گشوده شد.
جمعه 8 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 22:40
+ آفتاب
سلام ویس خوبم
مرسی از نظر خوبت و اینکه همیشه همراهیم کردی
امتیاز: 0 0
پاسخ:
سلام چشمه ی مهربانی.هرگز از یادم نمی رود یاری گرمت را در روزهای ناتوانیم.دست مهرت را از شانه هایم بر مدار که سخت نیازمندم.
شنبه 9 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 09:02
+ پرنیان
همه ی آدمها یه وقتهائی یه جورائی خیلی مظلوم واقع می شن. اونقدر که نمی دونی باید دلت بسوزه براشون ، باید لجت بگیره ازشون و گاهی وقتها هم( البته نه از سر بدجنسی) توی دلت بگی حقشونه! اما ماشین بودن در یک زندگی خانوادگی چه برای یک زن چه برای یک مرد حس قشنگی نیست! ماها باید یه وقتهائی به همدیگه بگیم که وجود «آن دیگری» چقدر برایمان ارزشمنده و ایثارش را چقدر می فهمیم.
شاید یک روزی که خیلی دیر شده بابت نگفتن خیلی حرفها ، خیلی رنج بکشیم.
و یا برعکس بابت نشنیدن خیلی حرفها از عزیزانمان در رنج باشیم.
اما ای کاش گاهی هم فضائی ایجاد بشه برای امکان گفتن حرفهای قشنگ!
امتیاز: 0 0
پاسخ:
تمام حرفایی که باید زده بشه را خیلی خوب گفتی.حرفی نماند.
شنبه 9 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 14:20
+ صوفیا
نمیدونم چرا با خواندن این متن یه دفعه بغضم گرفت........:(
امتیاز: 0 0
پاسخ:
می دونی ما آدما یکدیگر را دوست داریم ولی یادمان میره که وقت کمه.یادمان میره که به هم بگیم چقدر یکدیگر را دوست داریم.وچقدر اگر نباشیم غصه می خوریم.
شنبه 9 بهمن‌ماه سال 1389 ساعت 18:38
+ فرید
.... و چه قدر راحت گم می شویم در این ماز بی پایان زندگی دنیا....
که ندای اشتیاق رسیدنمان را.... قطعه پنیری در انتها... پاسخ می دهد....
امتیاز: 0 0
پاسخ:
بهانه های ساده ی خوشبختی!!!!شاید آن موش هم می داند برای رسیدن به آن قطعه پنیر چه تاوان سنگینی باید بدهد.